เคยทำของหายในชีวิตกันบ้างไหม เชื่อว่าคงไม่มีใครไม่เคยทำของหายเป็นแน่ แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดของเรื่องนี้ก็คือเรามักจะไม่รู้หรอกว่าของเหล่านั้นมันหายไปตอนไหน แต่เราจะคิดถึงมันได้ก็ต่อเมื่อเราต้องการหยิบมันมาใช้งาน
ไม่ใช่เพียงการคำนึงถึงอรรถประโยชน์ที่เราต้องการจะใช้งานมันเพียงเท่านั้น แต่การคิดถึงบางสิ่งที่สูญหายไปอาจกลายเป็นการสร้างห้วงคำนึงในความรู้สึกขนาดใหญ่ เสมือนลูกโป่งพองลมกว้างในหัวใจ ที่อัดแน่นไปด้วยความทรงจำที่เกี่ยวพันเชื่อมโยงกับสิ่งเหล่านั้นที่สูญเสียไปก็ได้เช่นกัน
‘Zito Hsu’ ศิลปินชาวไต้หวันก็ได้หยิบเอาแนวคิดนี้มาสร้างเป็นนิทรรศการ ‘Lost and Found LAB.’ ในขณะเข้าร่วมโครงการศิลปินในพำนักที่เมืองไถหนาน เทศบาลพิเศษทางตอนใต้ของไต้หวัน ผ่านการเชิญชวนให้ผู้เข้าร่วมนิทรรศการได้รำลึกถึงเหตุการณ์การสูญเสียและการค้นพบสิ่งใหม่ ๆ ด้วยการเขียนจดหมาย
ซึ่งก็มีผู้คนเล่าถึงสิ่งของที่แม้จะเล็กน้อยแต่ก็ล้วนสำคัญกับชีวิตของพวกเขาในหลากหลายแง่มุม อย่างเช่น ยางลบ ปากกา ร่ม หรือที่จับต้องเป็นรูปธรรมไม่ได้อย่างเช่น เวลาที่ผ่านไป ความเป็นอิสระ หรือมิตรภาพในชีวิต ทั้งหมดนี้ถูกเล่าผ่านชุดความทรงจำที่ยังคงหลงเหลือ หรือเก็บเอาไว้ในลิ้นชักแห่งความรู้สึกที่รอวันเปิดออกมาให้หวนคำนึงถึงช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งของชีวิต
เธอจึงตัดสินใจนำไอเดียนี้มาต่อยอดเป็นนิทรรศการเดี่ยวครั้งใหม่ในชื่อ ‘Sometimes I Lost, Sometimes I Found’ ที่ว่าด้วยการนำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับบางสิ่งที่สูญหายไปในชีวิต ผ่านผลงานศิลปะที่เธอได้ไอเดียมาจากคำตอบในจดหมายที่ผู้เข้าร่วมจากนิทรรศการครั้งก่อนหน้าได้ถ่ายทอดเอาไว้ ประกอบไปด้วยพื้นที่นิทรรศการ 5 โซนด้วยกัน
เริ่มจากโซนที่ 1 ‘Cat Milk Teeth Passage’ ห้องที่โดดเด่นด้วยแผ่นอะคริลิกรูปทรงฟันน้ำนมของแมว สื่อถึงความสัมพันธ์ระหว่างกันของศิลปินและเจ้าช็อกโก้ แมวที่เธอรัก และการสูญเสีย-เริ่มใหม่ ที่สะท้อนถึงการเติบโตที่เปลี่ยนแปลงไปของสิ่งมีชีวิต
ถัดมากับโซนที่ 2 ‘Cloud Memory Gate’ ห้องที่จัดแสดง 12 ข้อความที่ศิลปินสรุปรวบยอดความรู้สึกและความทรงจำของผู้เข้าร่วมนิทรรศการก่อนหน้า เกี่ยวกับการสูญเสียบางสิ่งบางอย่างในชีวิตไป
ต่อกันด้วยโซนที่ 3 ‘The Blue House – Lost and Found LAB.’ ห้องรับแจ้งของหาย ที่หยิบเอาประสบการณ์เดียวกันจากนิทรรศการครั้งแรกของเธอที่ไต้หวันมาทำต่ออีกครั้ง ซึ่งผู้ชมก็จะได้ร่วมส่งจดหมายเพื่อเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับการสูญเสีย และความทรงจำอันล้ำค่าที่คุณมีต่อสิ่งนั้น ๆ ที่คุณทำหล่นหายไประหว่างทางของชีวิต
มาถึงโซนที่ 4 ‘Walker x Walker’ ห้องที่จัดแสดงผลงานศิลปะของศิลปิน ที่ได้รับแรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์มาจากการสังเกตการณ์เคลื่อนไหวของเครื่องนุ่งห่มบนเนื้อตัวของผู้คนบนท้องถนน อย่างเช่น ชายกระโปรงที่พลิ้วไหว หรือเสื้อโค้ตตัวหนาที่สามารถสร้างรูปร่างที่เคลื่อนไหวได้อย่างมีชีวิตชีวา โดยเป็นไอเดียที่ศิลปินเคยสร้างสรรค์ออกมาในฐานะศิลปะ 2 มิติ ขณะพำนักอยู่ที่เมืองนิวยอร์ก ในครั้งนี้เธอนำมาต่อยอดเป็นศิลปะชิ้นงานไม้แบบ 3 มิติ ที่ทำให้รูปแบบการสัมผัสผลงานเกิดความแตกต่าง เห็นความตื้นลึกหนาบางของผลงานได้อย่างมีนัยสำคัญมากขึ้น
ปิดท้ายด้วยโซนที่ 5 ‘Audience Response Sharing’ ห้องที่นำเอาหลากเรื่องราวความรู้สึก และความทรงจำของผู้เข้าร่วมชมนิทรรศการที่ได้ฝากข้อความเอาไว้ในจดหมายจากโซนที่ 3 ‘The Blue House – Lost and Found LAB.’ มาคัดเลือกและนำมาจัดแสดง เพื่อทำให้เห็นรูปแบบชุดความทรงจำที่แตกต่างกันของผู้เข้าร่วมชมนิทรรศการครั้งแรกที่ไต้หวัน และผู้เข้าร่วมชมที่ต่อยอดไอเดียเดียวกันนี้อีกครั้งในประเทศไทย
นิทรรศการ ‘Sometimes I Lost, Sometimes I Found’ จัดขึ้นระหว่างวันที่ 18 มกราคม – 23 กุมภาพันธ์ 2568 นี้ ที่ห้อง RCB Galleria ชั้น 2 River City Bangkok ตั้งแต่เวลา 10:00 – 19:00 น. ของทุกวัน โดยสามารถเข้าชมได้ฟรี ไม่เสียค่าใช้จ่ายแต่อย่างใด
AUTHOR
พนักงานมือใหม่ที่สนุกกับการหาเรื่องมาเล่า ไม่มีสิ่งที่ชอบตายตัว มีแต่สิ่งที่ชอบแล้ว และกำลังหาสิ่งใหม่ที่ชอบต่อไป
Content Photographer
Graphic Designer
