"ไม่อยากโทรออก ไม่อยากรับสาย"

ทำความรู้จักกับ Phone Anxiety ภาวะกลัวการคุยโทรศัพท์

23 พฤษภาคม 2568

ไม่อยากกดโทรออก ไม่อยากจะรับสายใคร หัวใจเต้นแรงเมื่อต้องคุยโทรศัพท์ อาการเหล่านี้อาจเป็นสัญญาณของ ‘Phone Anxiety’ ภาวะที่รู้สึกกลัวหรือรู้สึกกังวลเมื่อต้องพูดคุยผ่านโทรศัพท์มือถือ แม้ว่าการพูดคุยโทรศัพท์อาจจะดูเป็นเรื่องที่สุดแสนจะง่ายดายสำหรับบางคน แต่สำหรับคนที่ตกอยู่ในภาวะนี้ การต้องพูดคุยผ่านโทรศัพท์แต่ละครั้งอาจจะเป็นปัญหาที่ใหญ่สำหรับพวกเขา และแน่นอนว่ามันย่อมส่งผลกระทบด้านต่าง ๆ ตามมาได้

Phone Anxiety หรือ Telephobia เป็นอาการที่พบได้บ่อยในคนที่มีภาวะวิตกกังวลทางสังคม (Social Anxiety Disorder) และบางครั้งก็สะท้อนให้เห็นถึงปัญหาอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการมีปฏิสัมพันธ์กับผู้คนในสังคม ทั้งนี้อาการของความวิตกกังวลเมื่อต้องใช้โทรศัพท์จะมีลักษณะหลีกเลี่ยงการโทรหาผู้อื่นและไม่อยากให้ใครโทรมาหา, ผัดวันประกันพรุ่งทั้งการโทรออกและการรับสาย, คิดวนไปวนมาถึงสิ่งที่พูดหลังจากวางสาย, กังวลว่าตัวเองจะทำอะไรน่าอับอายตอนคุยโทรศัพท์, กังวลว่าจะรบกวนอีกฝ่าย, กังวลว่าจะคุยอะไรดี นอกจากนี้อาจมีอาการทางกายประกอบ อาทิ หัวใจเต้นแรง, คลื่นไส้, ตัวสั่น, ไม่มีสมาธิหรือโฟกัสอะไรไม่ได้เลย เป็นต้น

‘ลิซ แบ็กซ์เตอร์’ (Liz Baxter) ที่ปรึกษาด้านอาชีพจากวิทยาลัยน็อตติงแฮม (Nottingham College) ในประเทศอังกฤษ อธิบายว่า คนรุ่น Gen Z หรือกลุ่มคนที่เกิดระหว่างปี 1997-2012 กำลังเผชิญกับภาวะวิตกกังวลเมื่อต้องคุยโทรศัพท์ ซึ่งมันเป็นปรากฏการณ์ที่ค่อนข้างใหม่ และมีสาเหตุมาจากการที่กลุ่มคน Gen Z คุ้นชินกับการสื่อสารผ่านข้อความหรือข้อความเสียงมากกว่าการคุยโทรศัพท์ ซึ่งเป็นฟังก์ชันดังเดิมของโทรศัพท์มือถือ และเมื่อไม่ได้ใช้งานบ่อย ๆ เข้า มันก็ทำให้ผู้คนสูญเสียทักษะเหล่านี้ไป

อีกหนึ่งข้อมูลที่น่าสนใจก็คือ จากผลสำรวจของ Uswitch ในปี 2024 ที่ได้ทำการสำรวจกลุ่มคนอายุระหว่าง 18-34 จำนวน 2,000 คน พบว่า ประมาณ 61% ของกลุ่มคนเหล่านี้พวกเขาชอบการคุยผ่านข้อความมากกว่าที่จะโทรหากัน และกลุ่มคนที่อายุระหว่าง 18-24 ปีเกินครึ่งรู้สึกว่าการมีสายเรียกเข้าแบบไม่ทันตั้งตัวอาจจะเป็นข่าวร้าย ในขณะเดียวกันอีก 48% ระบุว่า พวกเขาชอบสื่อสารผ่านช่องทางโซเชียลมีเดียมากกว่า และหนึ่งในสามระบุว่าพวกเขาชอบสื่อสารผ่านข้อความเสียง

แต่ทั้งนี้แม้การพูดคุยผ่านโทรศัพท์มือถืออาจจะได้รับความนิยมลดน้อยลงมาบ้าง เมื่อมีการสื่อสารรูปแบบอื่น ๆ เข้ามา แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าการพูดคุยผ่านโทรศัพท์มือถือก็ยังเป็นสิ่งจำเป็นอยู่ โดยเฉพาะในโลกของการทำงาน หากคุณประเมินแล้วว่าตัวเองก็เป็นหนึ่งคนที่ตกอยู่ในภาวะวิตกกังวลเมื่อต้องคุยโทรศัพท์ สิ่งที่พอจะช่วยได้ก็คือ การค่อย ๆ ฝึกอย่างใจเย็น อาจจะเริ่มต้นด้วยการลำดับขั้นก่อนว่า คุยโทรศัพท์กับใครรู้สึกกังวลใจน้อยที่สุดเรียงลำดับจากง่ายไปหายาก จากนั้นค่อย ๆ เข้าไปสัมผัสการโทรทีละขั้น ๆ อย่างใจเย็นเพื่อให้ความวิตกกังวลค่อย ๆ ลดลง

หรืออาจจะใช้วิธีรับมือด้วยการยิ้มขณะโทรออกหรือรับสายเพื่อช่วยให้ตัวเองรู้สึกผ่อนคลาย, เมื่อคุยโทรศัพท์แล้วรู้สึกวิตกกังวลมาก ๆ เมื่อผ่านมันไปได้อาจจะให้รางวัลตัวเองสักเล็กน้อย, เช็กอีกฝ่ายว่าเขามีความพร้อมที่จะพูดคุยโทรศัพท์หรือไม่ จะได้ลดความวิตกกังวลว่าสายของเราอาจจะไปรบกวนอีกฝ่าย, เตรียมตัวสำหรับบทสนทนาแต่ละครั้งเป็นอย่างดี, ถ้าไม่พร้อม สามารถปล่อยสายให้เข้าสู่ระบบฝากข้อความเสียงบ้างเป็นครั้งคราว หรืออาจจะลองใช้วิธีการสื่อสารประเภทอื่น ๆ แต่แน่นอนว่าหากเรื่องที่ต้องพูดคุยมีความซับซ้อนหรือละเอียดอ่อน การพูดคุยกันผ่านทางโทรศัพท์หรือพบปะหน้ากันอาจจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่า และสุดท้าย หากภาวะดังกล่าวมันรบกวนจิตใจและชีวิตของคุณมาก ๆ การปรึกษาผู้เชี่ยวชาญอาจจะช่วยแก้ไขปัญหาได้อย่างตรงจุดและทำให้คุณวิตกกังวลน้อยลงได้

อย่างไรก็ดี ภาวะที่รู้สึกกลัวหรือรู้สึกกังวลเมื่อต้องพูดคุยผ่านโทรศัพท์ไม่ใช่เรื่องไร้สาระ อาจจะมีคนเผชิญกับสิ่งเหล่านี้อยู่และวิตกกังวลเหลือเกินในการที่จะกดโทรหาใครแต่ละที บางครั้งก็ผัดวันประกันพรุ่งไปเรื่อย ๆ จนทำให้ธุระหรืองานที่ต้องจัดการล่าช้าตามไปด้วย ดังนั้นการรู้เท่าทันว่าเรากำลังตกอยู่ในภาวะนี้และหาวิธีการรับมืออย่างเหมาะสมก็อาจจะทำให้เราวิตกกังวลหรือเครียดน้อยลง จนสามารถใช้ชีวิตได้อย่างมีคุณภาพมากยิ่งขึ้นอีกด้วย

อ้างอิง