โดยเฉลี่ยแล้วเราจะหาวประมาณ 20 ครั้งต่อวัน โดยมักเกิดขึ้นเมื่อเรารู้สึกง่วงหรือเพลีย แต่หลายครั้งเราก็หาวเพราะเห็นคนอื่นหาวก่อน จึงเป็นสิ่งที่น่าสนใจว่าทำไมเวลาเห็นคนอื่นหาว เรามักจะหาวตามโดยอัตโนมัติ แน่นอนว่ามันมีคำตอบทางวิทยาศาสตร์อยู่บ้าง ถึงแม้จะยังไม่แน่ชัด
ก่อนอื่นมาทำความเข้าใจกันก่อนว่า “ทำไมเราถึงหาว” นักวิทยาศาสตร์หลายคนเชื่อว่าการหาวอาจเป็นกระบวนการการขับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่สะสมมากเกินไปในร่างกาย เมื่อเรารู้สึกเหนื่อยหรือเพลีย ร่างกายจะสั่งให้เราหายใจลึกมากขึ้นเพื่อนำออกซิเจนเข้าสู่กระแสเลือด ผลที่ตามมาคือร่างกายก็จะปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ออกมาเรื่อย ๆ เมื่อถึงระดับหนึ่งก็จะเกิดการสะสมก๊าซนี้ไว้มาก ทำให้ต้องขับออกอย่างรวดเร็วในปริมาณที่มากขึ้น ร่างกายจึงต้องสร้างออกซิเจนไปพร้อม ๆ กับการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ออกมา ทำให้เกิดการหาวซึ่งในทางวิทยาศาสตร์เรียกว่าเป็นการหายใจในรูปแบบพิเศษ
แต่ถ้าเราไม่ได้ง่วงหรืออ่อนเพลีย แล้วทำไมเราถึงหาวเมื่อเห็นคนอื่นหาว เรื่องนี้นักประสาทวิทยาและนักจิตวิทยากล่าวว่า อาจเป็น ‘การเลียนแบบพฤติกรรม’ ซึ่งเกิดจากปรากฏการณ์การสะท้อนทางสังคม ที่สิ่งมีชีวิตบางจำพวกมักแสดงออกเพื่อให้รู้สึกสอดคล้องหรือเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับสังคมนั้น อาทิ การเกา การร้องไห้ หรือการหัวเราะ ซึ่งการแสดงออกทางพฤติกรรมเหล่านี้น่าจะติดมาในรหัสพันธุกรรมของเราทุกคน รวมถึงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมบางกลุ่ม

Zhou-Feng Chen ผู้อำนวยการศูนย์ศึกษาอาการคันของมหาวิทยาลัยวอชิงตัน ได้ทำการวิจัยเกี่ยวกับการเกาทางสังคมในหนู เขาทำการตั้งกล้องวิดีโอเพื่อสังเกตพฤติกรรมของพวกมันแล้วพบว่า เมื่อหนูตัวหนึ่งเริ่มเกาตัวเอง หนูอีกตัวก็จะเกาตัวเองตามภายใน 5 วินาที โดยเขากล่าวว่าการแสดงออกเกี่ยวกับพฤติกรรมทางสังคมนี้อาจเป็นการวิวัฒนาการของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ที่เอาไว้ใช้ป้องกันตัวหรือป้องกันโรคภัยที่อาจเกิดขึ้นในสัตว์ที่อยู่รวมกันเป็นฝูง เช่น หากมีหนูตัวหนึ่งคันเพราะติดโรคทางผิวหนัง หนูอีกตัวก็อาจเกาเพื่อทำความสะอาดหรือส่งสัญญาณให้ตัวอื่นรู้สึกระวังตัวเองมากขึ้น
อย่างไรก็ตามในช่วงแรกของการวิวัฒนาการการหาวอาจเป็นเครื่องมือในการป้องกันด้านสุขภาพในป่า แต่มันกลับมีประโยชน์มากขึ้นไปอีกเมื่อกลายเป็นเครื่องมือในการเข้าสังคมช่วงที่เหล่ามนุษย์ยังไม่มีภาษาพูดเป็นของตัวเอง มันจึงฝังรากลึกลงไปในดีเอ็นเอของเราทุกคน ดังนั้นครั้งหน้าที่คุณเห็นคนอื่นหาวแล้วหาวตามก็ให้คิดเสียว่านี่เป็นการตอบรับทางสังคมที่หลงเหลือมาจากครั้งอดีต
อ้างอิง : PBS
